Dwadzieścia jeden domów w Marfie w Teksasie i okolicach daje wgląd w twórcze życie i projektowanie w jednym z najbardziej intrygujących miejsc w świecie sztuki.

Kiedy Donald Judd rozpoczynał swój projekt Marfa na początku lat 70. XX wieku, uznawano go za specyficzne zadanie. Dziś Judd jest szanowany za swoją minimalistyczną sztukę i rygorystyczne standardy, które zastosował do wszystkiego, co go otacza, w tym wnętrz, architektury i mebli. Dawny przystanek wodny stał się mekką artystów, pielgrzymów sztuki i miłośników designu, których przyciąga kreatywna enklawa, stałe instalacje zwane „jednymi z największych i najpiękniejszych na świecie” oraz surowo piękny krajobraz wysokiej pustyni.

Zgodnie z intencjami Judda dotyczącymi site-specific, ci, którzy nazywają Marfę domem, zdecydowali się żyć w zgodzie z nieokiełznanym, otwartym otoczeniem. Marfa Nowoczesna przedstawia domy, które reprezentują wyjątkowe reakcje na to miejsce – niebo, jego światło i poczucie izolacji – niektóre nawet sprzed przybycia Judda.

Tutaj artysta konceptualny Michael Phelan mieszka w dawnej stacji benzynowej Texaco z plamami kwasu akumulatorowego na betonowej podłodze i dwudziestometrowym stołem jadalnym wzdłuż jednej ze ścian. Skromny dom szefa kuchni zapewnia satysfakcję, że został wykonany ręcznie, aż do bocznych stolików i łazienki, która rozciąga się na prywatny dziedziniec z wanną na świeżym powietrzu. Inna artystka wykorzystuje wiele pomieszczeń swojego domu, dawnego więzienia, do przełączania się między różnymi mediami – prace Judda w Fort DA Russell są zawsze widoczne z jej słonecznej werandy na drugim piętrze.

Nadzwyczajne koszty budowy oznaczają, że mieszkańcy Marfy przyjmują kulturę pogranicza pomysłowości i wolności od nadmiaru – ocalone metalowe szyldy zamieniają się w przesuwane drzwi, a odcinki rur w oprawy oświetleniowe, magazyny przemysłowe są przeprojektowywane po umieszczeniu w okolicy galerii z białymi sześcianami, aby stworzyć przestrzeń dla prywatnych i osobistych stworzył kolekcje dzieł sztuki, a sama kraina sugeruje inne materiały: ściany są wykonane z cegieł adobe lub ubijanej ziemi, tworząc rzeźbione dziedzińce, lub, w jednym niezwykłym przypadku, z mieszanki błota i cegieł otynkowanych lokalną ziemią, śluzem kaktusów, koniem obornik i słoma.

Brawa dla Marfy Modern

„Ta książka o nowoczesnych wnętrzach oddaje zarówno wyjątkowe poczucie miejsca, jak i tętniącą życiem społeczność artystyczną Marfy w Teksasie, mekki pielgrzymów sztuki, miłośników designu i międzynarodowych hipsterów. Idea „miejsca, dla którego istnieje popyt na życie” sztuka jest tak fascynująca, że ​​nieunikniona” może zabrzmieć hiperbolicznie, ale kiedy czytelnicy zobaczą, jak żyją ci mieszkańcy, zrozumieją.
— Tygodnik „Wydawcy”.

„Przejrzyste, krótkie eseje Thompson opisują, jak każdy właściciel domu przybył do Marfy – co stanowi miły akcent kontekstowy, biorąc pod uwagę, że jest to odległe miejsce, gdzie mieszkańcy i goście muszą bardzo świadomie decydować, gdzie chcą się znaleźć. Jej opisy planów, materiałów i koncepcji projektowych dodają mocy coś, co mogło być po prostu książką o stylu życia na stoliku do kawy. Fotograf Casey Dunn w większości swoich zdjęć pomija ludzi i stylizację (obce jedzenie, kwiaty i rekwizyty), skupiając się na wyborach projektowych, a także grze pustynne światło w środku. Rezultatem jest wizualne przewracanie stron i jest to wyraźnie wynik umiejętności reporterskich Thompson z czasów, gdy pracowała Dom Metropolitalny czasopismo. Marfa Nowoczesna służy jako elementarz tego, jak „wodopoj”, który [Donald] Judd umieścił na mapie, ewoluował bez niego i pozwala mu pretendować do znaczenia jako miejsca o ludowym designie, a nie tylko miejsca docelowego dla sztuki”.
— Zapis architektoniczny

„Każdy z 21 domów reprezentuje inną reakcję na krajobraz — od pomysłowych przekształceń dawnej stacji benzynowej i dawnego więzienia po nowe budynki z panoramicznym widokiem. Pełny wiedzy ton Helen Thompson sprawia, że ​​jest ona mile widzianym przewodnikiem, ale 200 zdjęć Casey Dunn udowodnij, że najtańszy materiał — światło — pozostaje kluczem do sukcesu każdego projektu.”
— Wnętrza

„Marfa stała się enklawą dla artystów, szefów kuchni, hotelarzy i myślących przyszłościowo przedsiębiorców. Helen Thompson opisuje tę architekturę jako niezwykle osobistą, dziwaczną mieszankę funky z ultranowoczesną sztuką: „Każdy dom jest specyficzny dla danego miejsca konstrukcja istniejąca w duchu nakazu Judda, aby sztuka pasowała do swojej przestrzeni. W najlepszym tego słowa znaczeniu przemyślani twórcy, którzy niedawno osiedlili się w Marfie, kontynuują tradycję Marfy w ujęciu Donalda Judda – jako miejsca, w którym istnieje zapotrzebowanie na życie sztuka jest bowiem nieunikniona i nieodparta”.
— Projekt stylu

o autorze