Starożytni Egipcjanie płacili za niego więcej niż za złoto. I wiedzieli co robią.

Cynamon to jedna z najstarszych przypraw w historii ludzkości — wymieniana w egipskich papirusach, chińskich tekstach medycznych sprzed 4700 lat, w Biblii i w sanskryckich tekstach ajurwedyjskich. Fenicjanie kontrolowali handel cynamonem przez wieki, utrzymując w tajemnicy jego pochodzenie — bo wiedza o źródle była wiedzą o władzy. Gdy europejscy odkrywcy ruszyli na poszukiwanie drogi do Indii w XV wieku, jednym z głównych powodów była właśnie chęć dotarcia do źródeł cynamonu z pominięciem arabskich pośredników.

Dziś wiemy dlaczego był tak ceniony. Cinnamaldehyd — główny składnik aktywny, stanowiący nawet 60–80% składu olejku — to jeden z najsilniejszych naturalnych związków przeciwdrobnoustrojowych znanych w fitochemii. Hamuje wzrost bakterii i grzybów, w tym opornych szczepów Candida albicans. Wspiera też insulinowrażliwość komórek — mechanizm potwierdzony w badaniach klinicznych przy regulacji poziomu cukru we krwi. W ajurwedzie znany jako Twak lub Dalchini — klasyczny olejek dla Vata i Kapha, rozbudzający Agni (ogień trawienny) i usuwający Ama (toksyny) z organizmu.

Ważna uwaga: cynamon to jeden z olejków wymagających największego szacunku przy stosowaniu. Cinnamaldehyd jest silnym dermatologicznym irytantem — nierozcieńczony może wywołać poważne podrażnienie lub oparzenie skóry. Rozcieńczony odpowiednio — jest jednym z najcenniejszych olejków w linii.

Profil aromatyczny

Kontekst ajurwedyjski — Dosha

Olej bazowy dla Vata i Kapha: sezamowy lub gorczycowy — oba ciepłe, wzmacniają rozgrzewające działanie cynamonu.