Znużony niebiański podróżnik zatrzymuje się w zamrożonej ciszy górnej atmosfery, jego wzrok utkwiony w odległych horyzontach. Ten sierp księżyca nosi czapę głębokiego kobaltu, oprószoną złotymi gwiazdami, podczas gdy obfita broda z białego szronu opada z gracją ku ziemi. Powietrze wokół jego spokojnego, rumianego oblicza wydaje się rzadsze i chłodniejsze, ugruntowując ogrom przestrzeni w namacalnej formie. Trzymając tę szklaną figurę, uchwycisz fragment nieba przesilenia, który na zawsze pozostaje poza zasięgiem.